محمد حسین 15 ساله که خودرا باشنده اصلی قریه زرگران مرکز ولایت بامیان معرفی می کند درحالیکه فقر و بی چارگی ازسیماش، پیداست می گوید آنچه که درطول نه سال حکومت کرزی نصیب مردم بامیان گردیده همانا موجودیت دوکیلو متر جادۀ قیر می باشد.
محمد حسین مثلی صدها نوجوانی دیگر بامیانی مصروف انجام کار های شاقه چون آهنگری، جوالی گری، وگل کاری بوده وازاین طریق نان بخور نمیر خود وتعداد هشت نفر اعضای خانواده خویش را، تامین می نماید .
او می گوید که نام بامیان برای آنهایی که دربیرون از ولایت زندگی می کند، نهایت زیبا وجالب می باشد هر کس فکر می کند که بامیان در طول نه سال خیلی رشد کرده وچیز های زیادی در بامیان انجام شده جاده های پخته، برق، فابریکه های تولیدی برای ایجاد اشتغال؛ ولی وقتی که بامیان را از نزدیک دیدن نمایند به خرابه بیش نمی ماند.
این گفته ها درحالی انجام می گیرد که بامیان یکی از امن ترین ولایات درسطح کشور بوده و هیچ گونه موانع ومزاحمت در انجام کارهای بازسازی وانکشافی وجود نداشته؛ ولی کارهای که تاحال صورت پذیرفته به هیچ وجه شائیسته ی این مردم نبوده وبه زندگی مردم تغیراتی مثبت را نتواسته بوجود بیاورد.
جواد ضحاک ریس شورای ولایتی ولایت بامیان می گوید. درطول پنج سال حکومت حبیبه سرابی دربامیان هیچ نوع نوسازی و انکشاف صورت نگرفته است. چندی قبل تعدادی زیادی از وزرا ویاهم معنیان وزارت خانه ها دربامیان تشریف آورده بودند، مردم ونمایندگان شان در شورای ولایتی انتظار داشتند که با حضور وزرا دربامیان وچشم دید خودشان شاید درمورد بهبود وضعیت وبرنامه های کاری شان در مورد انکشاف در بامیان به مردم ونماینده گان مردم در شورای ولایتی صحبت های داشته باشد ووعده های را نیز در این زمینه به مردم بدهد. ولی متاسفانه والی بامیان زمینه را طوری آماده کرده بود که اعضای شورای ولایتی هرکز نتوانند به طور مستقیم با وزرا کابینه جلسات رودررو داشته باشد ومشکلات مردم را مستقیما مطرح سازد.
اما این خواست شورای ولایتی بامیان، از سوی والی بامیان رد شده و نمایندگان مردم موفق به ملاقات وزیران کابینه برای بازگویی مشکلات مردم نشدند.
به نظر من والی بامیان، به خاطر بی کفایتی و کم کاری که در وظیفه ی خود داشته از دیدار نماینده های مردم با وزیران کابینه جلو گیری نمود که این امر سبب، اعتراض مردم و تحصن نمیانده شده است که با گذشت مدت 24 روز، این اعتراض ها در برابر والی بامیان به دلیل بی کفایتی اش، ادامه دارد.
از این رو، اگرحکومت مرکزی به خواست مشروع مردم بامیان توجه نکند؛ فاصله بین مردم وحکومت زیاد شده ومردم نسبت به حکومت بی باور گردیده و بامیان امن به سوی نا امنی، پیش خواهد رفت.
جواد ضحاک خاطر نشان ساخته ومی گوید. مردم بامیان ونماینده گان شان در شورای ولایتی یک خواست دارد . وآن هم بر کناری حبیبه سرابی. وی ولایت بغلان را به عنوان نمونه یاد آوری کرده می گوید. تاحال چندین والی تبدیل گردیده ولی والی بامیان علی الرغم بی کفایتی وکم کاری که دارد دلیلش چیست که تبدیل نمی گردد.
درصورت دوام وضعیت وکم توجهی حکومت مرکزی به خواست مردم بامیان، این ولایت نیز به جمع ولایات نا امن افزوده خواهد شد و این امر، تأثیری بدی را در انتخابات پیش رو خواهد گذاشت.
حسین علی یکتن از شهرواندان بامیان، می گوید: "به نظر من دوام اعتراضات وتحصن نمایندگان در شورای ولایتی بیشتر به ضرر مردم عادی می باشد و از جانبی هم، اعتراضات مردم فقط بخاطر بیان واقعیت های بوده که همه از آن چشم پوشی می نمایند. اگر حکومت وجامعه ی جهانی به خواست های مردم بامیان بیشتر از این سهل انگاری نماید. ممکن فضای امن موجوده به طرف هرج مرج وبی ثباتی سوق داده شود.
تحصن واعتراضات شورای ولایتی بامیان اولین بار نیست که اینگونه به درازا کشیده شده بلکه طی سال های گذشته نیز شورای ولایتی دست به چنین اقدام زده بود ولی بعد از مدتی موضوع بدون نتیجه خاتمه پیدا کرده؛ اما درتحصن وبستن دروازه شورای ولایتی نماینده گان بامیان پیشتاز در سطح کشور می باشد.
ابراهیم تولا از فعالان مدنی در بامیان به این باور است: "اختلافات دو قوه، یکی به حیث ناظر ودیگری به عنوان قوه ی اجرائیه، سبب آن خواهد شد که مردم بامیان طی سال جاری شاهد هیچگونه فعالیت های انکشافی و نوسازی درولایت شان نباشند تا فرصت ها یکی پی دیگری، هدر برود.
ازسویی به نظرم ادامه وضعیت واختلافات موجود احتمال بروز 40% نا امنی را مهیا می سازد تا شرکت مردم در انتخابات، کاهش یابد"
عبدالرحمن احمدی سخنگوی والی بامیان، در این مورد می گوید: "من به این باور هستم که ادامه اعتراضات وتحصن شورای ولایتی وجمعی از مردم که همگام با شورای ولایتی هستند، به چند دلیل به نفع بامیان نخواهد بود:
نخست، ازاین که دربامیان فصل کارهای انکشافی وبازسازی، نهایت کوتاه می باشد. بدین منظور فعلا ما در موسوم کار وفعالیت های انکشافی قرار داریم اگر همین فرصت ها کاری وانرژی حکومت ازدست برود، ما درحقیقت سال 1389 را به ناکامی سپری خواهیم کرد و از سوی دیگر بودجه انکشافی که برای ولایت بامیان طی سال روان اختصاص یافته یک بخش آن دوباره به خزانه دولت مسترد خواهد شد.
دوم، به خاطر رسیدگی به مشکلات مردم و تفاهم میان شورای ولایتی و ولایت، هم ولایت و هم شورای ولایتی نیاز به گفت و گو و مذاکره دارند. پس درصورت ادامه ی روند موجود نه شورای ولایتی ونه حکومت محلی در بامیان می تواند، به نحوی مطلوب عرضه خدمات حکومتی نمایند.
دراین حال آقای سرورجوادی نمایند ی مردم بامیان درمجلس نماینده گان، می گوید: «به نظرمن تقابل دوقوا دربامیان که هردونهاد حکومتی ومربوط به ارگان های محلی می باشند، هرقدردوام پیدا کند فضای بی اعتمادی وگسست پیوند ها را به دنبال خواهد داشت وحکومت نیزدراین مورد کدام توجهی را نخواهد کرد.
وی درادامه گفت: ما مثال های زیادی را داریم از شورای ولایتی ولایات میدان وردک، غزنی، هرات ولی دولت هیچگونه گوش شنوادراین مورد نداشت، وازجانب دیگردوام این اختلافات بی باوری های مردم را نسبت به حکومت افزایش داده وفاصله بین حکومت ومردم، به نابودی سیاسی خواهد انجامید.
به گفته وی ادامه چنین تقابل زمینه را برای مداخلات وبی امن ساختن بامیان به عناصر تروریست ها وماجرا جوها، مهیا ساخته ومردم را نسبت به روند انتخابات که درپیش رو است، دلسرد می سازد.
در تهیه ی این گزارش، حسن خالقی خبرنگار در بامیان نیز، همکاری داشته است

