حکومت افغانستان، از یک ماه به این سو،  از برگزاری کنفرانسی سخن می گوید که به میزبانی دولت انگلیس در مورد افغانستان قرار است برگزار شود. زمان برگزاری این کنفرانس 28 جنوری 2010 اعلام شده  بود؛ اما پیش از این که برگزار شود، به پرسش های زیادی مواجه شده است.  
حکومت حامد کرزی که پس از سپری انتخابات 29 اسد، با چالش های از جمله مشروعیت، گسترش فساد ادرای و نبود مدریت درست برای مهار بحران، رو به رو است. اکنون رای نگرفتن 11 وزیر کابینه ی او از پارلمان  که موفق نشدند در دو دور معرفی، رای اعتماد بگیرند، به مشکلات این نظام افزوده است. 
با آن که محمد ظاهر فقیری سخنگوی وزارت خارجه ی افغانستان می گوید: " کنفرانس لندن برای تعهد بیشتر جامعه ی جهانی در جهت تقویت نهاد های امنیتی، همکاری های منطقه ای، رشد اجتماعی، سپردن مسوولیت بیشتر به نهاد های افغانستانی و گرفتن تعهد بهتر برای همکاری جامعه ی جهانی و منطقه در راستای پیشرفت افغانستان،  برگزار می شود."امابحث این که در کنفرانس لندن، بر سر کدام موارد از مشکلات افغانستان صحبت خواهد شد و تصمیم های گرفته در این کنفرانس، چه قدر زمینه های عملی خواهند یافت، هنوز مشخص نیست.
تنها مسئله ی که بیش از پیش روی آن تاکید زیاد صورت گرفته است، این است در کنفرانس لندن بر سر مسایل امنیتی و گفت و گو باطالبان، توجه  بیشتر خواهد شد.
در تازه ترین اظهارات ریاست جمهوری افغانستان، گفته شد که از مواردی که در این کنفرانس بحث می شود، مسئله ی گفت و گو با طالبان می باشد. همچنان حامد کرزی در گفت و گوی خود با شبکه ی انگلیسی زبان الجزیره، در ماه جاری گفته بود" ما در کنفرانس لندن از جهانیان پول نمی خواهیم، ما می خواهیم که دیگر با عملیات های خود سر، مردم مارا نکشند."
اما حمله ی مسلحانه ی 28 جدی  گروه طالبان به مرکز کابل در چند متری ارگ رایست جمهوری و کشته و زخمی شدن حدود هفتاد تن توسط این گروه، نشان داد که طالبان برموضع پیشینشان که عدم مذاکره با دولت حامد کرزی است، تاکید دارند. به باور آقای قسیم اخگر، این حمله نشانداد که هنوز دولت افغانستان و جامعه ی جهانی، در مورد شناخت طالبان و دادن یک تعریف روشن از آن ها، به بیراهه می روند. 
اخگر می گوید: "بارها ملاعمر برادر کرزی خطاب شد و جامعه ی جهانی از طرح گفت و گو با طالبان حمایت نمودند، اما تنها از این سیاست طالبان استفاده ی بهینه نموده و به قدرت نمایی خویش، ادامه دادند."
در مورد هدف کنفرانس لندن محمود صیقل معاون پیشین وزارت خارجه و آگاه روابط بین الملل، نظر مخالف سخن گویی رییس جمهور دارد، او  می گوید: "کنفرانس لندن که قرار است برگزار شود، بیشتر از هرچیز نظر به اظهارات آقای کاآیده نماینده ی ویژه ی ساز مان ملل در افغانستان که گفته بود، پس از انتخابات ریاست جمهوری کنفرانسی برگزار می شود، تجدید مشروعیت جهانی کومت افغانستان، با توجه به چالش عدم مشروعیت آن در انتخابات 29 اسد است. نه بیشتر از آن"

اما آیا دولت افغانستان می تواند آن گونه که حامد کرزی می گوید، بدون کمک خارجی ها به کارش دوام بدهد؟ و آ یا طالبان می خواهند در این کنفرانس شرکت نمایند؟

آقای فقیری در مورد طرح گفت و گو با طالبان می گوید: "دولت افغانستان برای رسیدن به صلح، تلاش های جدی را پی گرفته است که گفت و گو باطالبان و کشور های منطقه در کنفرانس لندن، مطرح خواهد شد و اگر موانعی را تشخیص بدهد، برای کنار گذاشتنش تلاش می کند. برای رسیدن به صلح دولت افغانستان هیچ تابوی را نمی پذرید."
ولی ذبیح الله مجاهد که خود را سخنگوی طالبان معرفی می کند، می گوید که طالبان در کنفرانسی که از سوی خارجی  ها به خاطر منافع آن ها برگزار می شود، شکرت نخواهند کرد. او در مورد گفت گو با دولت افغانستان می گوید: "موضع طالبان در مورد گفت و گو با حکومت افغانستان، روشن است. ما به این باور هستیم مشکل اصلی افغانستان حضور نیروهای خارجی است، تا زمانی که این نیرو ها از افغانستان بدون قید و شرط خارج نشوند، ما به مبارزه ی خود ادامه خواهیم داد. کرزی از نظر ما هیچ مسوولیت و صلاحیتی ندارد که با او گفت و گو نماییم."
اما دکتور محی الدین مهدی نویسنده و آگاه مسایل سیاسی، می گوید: "از کنفرانس بن آغاز تا امروز همواره سیاست ابقای طالبان در دستور کار رییس جمهور افغانستان و افراد نزدیک به او بوده است و این مسئله یکی از عوامل رشد طالبان و قوت گیری این گروه در افغانستان شده است؛ بنا بر این تلاش امروزی حکومت افغانستان برای آوردن طالبان به قدرت هم در ادامه ی همان سیاست است. اما به چند دلیل این مسئله ممکن نیست، نخست طالبان به ویژه ملاعمر رهبر این گروه، هر گونه گفت و گو با کرزی را در حضور نیروهای خارجی رد کرده اند، دوم تشخیص جدید حکومت اوباما امروزه به این است که باید گروه های طالب در دو سوی مرز، به شدت سرکوب شوند. بنا بر این، سیاست ابقای طالبان حکوت آقای کرزی، عملی نخواهد بود."
به گفته ی آقای فقیری سخن گوی وزارت امور خارجه، شرکت کننده های افغانستانی کنفرانس لندن حامد کرزی رییس جمهور، سرپرست وزارت خارجه رنگین دادفر اسپنتا و وزیران، دفاع ملی، امور داخله، مالیه زراعت مشاور امنیت ملی، خواهند کرد. 
اما آقای صیقل می گوید: "آقای کرزی از یک سو کنفرانس لندن را دارد و از سوی دیگر، کابینه ی نامکل را، پس اگر پیش از روز  برگزاری کنفرانس، رییس جمهور نتواند برای همه اعضای کابینه ی خود از پارلمان رای اعتماد بگیرد، نمی تواند همکاری لازم را به عنوان یک دولت قوی و امید وار، جلب نماید." حامد کرزی رییس جمهور افغانستان، از چند سال به این سو زبان تند و انتقادی را در رابطه به نیروهای خارجی وعملکرد آن ها، به کار بست. گاهی او از انتقاد های مقامات غربی و نیز بمباردمان نیروهای خارجی و کشته شدن غیر نظامی ها، برآشفته شده و گاهی هم در حضور رسانه ها اشک ریخت و حتا روزی شد که رییس جمهور گفت: "یا مرا برکنار کنند، یا بیرون شوند."
 این عملکرد رییس جمهو، تحلیل های متفاوتی را در پی داشت. برخی ها این سیاست اورا، سیاست عوام گرا خوانده اند که می خواهد محبوبیتش را در نزد مردم افزایش دهد و بار ناتوانی حکومتش را به دوش خارجی ها بیندازد، برخی هم پنداشتند که او به راستی می خواهد کاری انجام بدهد اما توان آن را ندارد.
حالا که حامد کرزی در آغاز کار دور دوم ریاست جمهوری خود قرار دارد، در کنفرانس لندن با کشورهای خارجی و منطقه از کدام در پیش خواهد رفت، همان زبان تند و انتقاد یا زبان خواهش و درخواست کمک؟
دکتورمهدی در این مورد به این باور است که پیشینه ی 8 ساله ی آقای کرزی تو ام با انتقاد های شدید  بیرونی بود که در کنفراس سال 2006 در لندن، بر سر مشکلات دولت افغانستان در آن کنفرانس انگش گذاشته شد؛ مگر تا هنوز این مشکلات باقی است از این رو کنفرانس پیش رو در لندن تعیین خط سرخ  به کار رییس جمهور برای وقت معین و نیز مسوولیت های نیروهای خارجی در افغانستان است. 
آقای مهدی می گوید: " از آنجایی که در 5 سال گذشته انتقاد شدید جامعه ی جهانی به ویژه امریکا و انگلیس، متوجه آقای کرزی بود و نیز کرزی نتوانست برنده ی بی درد سر  انتخابات 29 اسد باشد، در کنفرانس لندن، همان گونه که برای نشان دادن مبارزه ی جدی با فساد به آقای کرزی شش ماه وقت داده بودند، جامعه ی جهانی در تفاهم با کشور های منطقه تصمیم خواهند گرفت که ادامه ی همکاری با دولت افغانستان و ماموریت جنگ با تروریزم را، تعیین کنند. از این رو، من فکر نمی کنم که مسایل جدی از سوی آقای کرزی و حکومتش مطرح شود؛ بلکه این امریکا و انگلیس است که در کنفرانس لندن برای آخرین بار، به آقای کرزی اتمام حجت می کنند که یا آقای کرزی می تواند تغییر جدی در حکومت داری اش بیاورد و یا ناگزیر باید از قدرت  کنار برود."
حکومت حامدکرزی در حال آماده شدن شرکت در کنفرانس لندن است که  در پویند به این آماده گی، 14 وزیر رای گرفته از پارلمان در حضور رییس جمهور، سوگند وفاداری و تعهد کار جدید را ادا می کنند؛ اما در چند قدمی ارگ طالبان حملاتی را انجام می دهند.  شماری طالبان حمله کننده 10 تن اعلام شدند که با تسخیر یک فروشگاه بزرگ شخصی، پرتاب نارنجک، انجام دادن انفجار و تیر اندازی، حدود 3 ساعت فضای کابل را، به شدت وحشت زده ساخته و حدود 70 تن از مردم و نیروهای امنیتی را کشته و زخمی نمودند. این حمله  نشان داد که مسئله ی گفت وگو با طالبان که از طرح های اساسی  قابل مطرح  دولت افغانستان در کنفرانس لندن، خوانده می شد، به چالش جدی مواجه است. بنا بر این، از مشکلات متعدد دولت افغانستان از جمله ناامنی و فساد و فقر، این که کنفرانس لندن به کدام یک راه حل ارائه خواهد کرد، روشن نیست.