کنفرانس دوم جلوگیری از تخطی های انتخاباتی - بنیاد بین المللی نظام های انتخابات

اول نوامبر 2011
هوتل انترکانتنینتال، کابل، افغانستان

خلاصه اجرائات
در روز نخست نوامبر 2010، بنیاد بین المللی نظام های انتخاباتی (آیفس) میزبان دومین کنفرانس یک روزه در زمینه جلوگیری از تخطی های انتخاباتی بود که در شهر کابل برگزار شد. در این کنفرانس، اعضای جامعه مدنی، رسانه ها، وزارت ها، شورای ملی، کمیسیون مستقل انتخابات، کمیسیون شکایات انتخاباتی و نامزدان انتخابات گردهم آمده بودند.

دومین کنفرانس جلوگیری از تخطی های انتخاباتی به دنبال کنفرانس نخست جلوگیری از تخطی های انتخاباتی که در یکم جولای 2011، پیش از برگزاری انتخابات راه اندازی شد؛ طراحی گردیده بود. در این کنفرانس ها، جوانب ذیدخل فرصت یافتند تا در زمینه های گوناگونی مرتبط با مقررات امور مالی کمپاین ها، تخطی های انتخاباتی و شفافیت امور مالی فعالیت های سیاسی در افغانستان، گفتگو نمایند. کنفرانس نخست بر مشکلات احتمالی در انتخابات تمرکز داشت، در حالی که در کنفرانس دوم کارهایی صورت گرفته در جریان انتخابات، مورد ارزیابی قرار گرفت. در عین حال، این کنفرانس برای شرکت کنندگان زمینه تبادل اهداف و تجاربی مختلفی که آنها در زمینه امور مالی فعالیت های سیاسی انتخابات پارلمانی 1389 به دست آورده بودند را فراهم کرد. در ضمن، در این کنفرانس تلاش صورت گرفت تا در زمینه اصلاحات بعدی در امور مالی کمپاین ها، پیشنهادهای قانع کننده و دقیقی ارایه شود.

در کنفرانس دوم، پیشکش هایی در زمینه انتخابات پارلمانی 1389 از سوی مشاور ارشد مالی-سیاسی آیفس، نماینده کمیسیون انتخابات، نماینده کمیسیون شکایات انتخاباتی و نماینده بنیاد انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان (فیفا) ارایه شد. مباحثاتی که بعد از ارایه پیشکش ها صورت گرفت نیز بر دو موضوع زیر تمرکز داشت. (1) تجارب آموخته شده از انتخابات مجلس نمایندگان 1389 و اصلاحات لازم برای انتخابات های آینده. (2) امور مالی فعالیت های سیاسی فراتر از انتخابات و نقش کمک های بین المللی.

پیشکش ها
پیتر نوپینو، رئیس پروژه (CEPPS) بنیاد بین المللی نظام های انتخابات که در مورد اهداف و سخنرانان (پیشکش کنندگان) کنفرانس توضیح داد، آغازگر کنفرانس بود. پس از سخنرانی وی، دکتر مگنوس اوهمان، مشاور ارشد مالی-سیاسی آیفس در مورد "کنترول پول در سیاست، انتخابات و فراتر از آن" سخنرانی کرد.
اوهمان در صحبت های خود یاد آور شد که کنفرانس دوم جلوگیری از تخطی های انتخاباتی فرصتی است که با استفاده از آن می توانیم بر آن چه که در انتخابات پارلمانی 1389 اتفاق افتاد، دروسی که از این اتفاقات می توانیم فرا بگیریم و گام هایی که باید بعداً برداریم؛ تمرکز کنیم. اوهمان علاوه کرد که انتخابات پارلمانی 1389، چهارمین تجربه انتخاباتی افغانستان است و به ما فرصت می دهد تا ارزیابی کنیم که آیا پیشرفتی در انتخابات افغانستان رونما شده است یا خیر؟ کمیسیون انتخابات، 1700 گزارش مصارف مالی که از سوی نامزدان ارایه شده را در رابطه با انتخابات 1389 به دست آورده است. کمیسیون شکایات نیز 80 بار، نامزدان خاطی را جریمه کرده است و فیفا نیز در اثر فعالیت های نظارتی که داشته است، شاهد شمار زیادی از تخطی های انتخاباتی بوده است.
 
گزارش های مصارف مالی نامزدان که به کمیسیون انتخابات ارایه شده است نمایانگر مصارف قابل توجهی است، طوری که نامزدان در کابل به صورت اوسط بیش از 1.060.000 افغانی (23.4560 دالر) را به مصرف رسانیده اند که 770.000 (17.039 دالر) این پول را از جیب خود پرداخته اند. این ارقام تایید می کند که امور مالی کمپاین ها مسئله و چالش خاموشی است و ضرور است تا اصلاحات لازم در این زمینه در نظر گرفته شود. با توجه به همه ی این نکات، اوهمان این پرسش را مطرح کرد که چه موضوعاتی در انتخابات خوب نتیجه داد و چه مسایلی باید اصلاح شوند. اوهمان افزود که امور مالی کمپاین ها نباید با پایان انتخابات، پایان یابد، زیرا برای جوانب ذیدخل انتخابات، لازم است که موازی با چرخ امور مالی فعالیت های سیاسی، فعالیت های کنترولی و نظارتی خود را ادامه دهند. 

آقای خالد اوریا، رئیس حقوقی کمیسیون انتخابات در مورد قوانین و مقررات کمیسیون انتخابات و نیز نتایج گزارش دهی و نهایی سازی فهرست های نامزدان توضیح داد. بر اساس توضیحات اوریا، کمیسیون شکایات انتخاباتی در هر ولایت، گزارش های مالی ارایه شده را مرور کرده و صلاحیت اتخاذ تصامیم ابتدایی در مورد تخطی های انتخاباتی را داشته است. کمیسیون شکایات همه این معلومات را در دیبتابسی گردآوری کرده و گزارش ها را نیز از طریق انترنیت به نشر رسانیده است.

این (گزارش ها) به مردم فرصت می دهند تا نامزدانی را که گزارش های مالی شان را ارایه نکرده اند شناسایی کرده و نیز ارزیابی کنیم که کدام نامزدان پول زیادی در کمپاین شان به مصرف رسانیده اند. کمیسیون انتخابات در زمینه جمع آوری گزارش های مالی انتخابات 1389، 79 درصد موفق عمل کرده است. اوریا اضافه کرد که نامزدان در زمینه چگونگی گزارش دهی آموزش نیز دیدند؛ اما او همچنین افزود که نامزدان با مشکلات متعددی در زمینه گزارش دهی مواجه شدند.

آقای علیم دانش، رئیس آموزشی کمیسیون شکایات نیز پیشکشی را در زمینه مقررات گزارش های مالی، روند رسیدگی به شکایات و چالش ها، و شرایط رد صلاحیت (حذف نامزدان از فهرست)، ارایه نمود. بر اساس اظهارات دانش، کمیسیون شکایات انتخاباتی، شکایات دریافتی را بر اساس سه کتگوری زیر بررسی می نماید. الف: شکایاتی که بر نتایج انتخابات تاثیر می گذارد و باعث رد صلاحیت نامزدان می شود. ب: شکایاتی که بر نتایج انتخابات تاثیر نمی گذارد؛ اما باعث می شود تا متخلفین را جریمه و مجازات نماییم. ج: شکایاتی غیر ضروری و دیر هنگام. در حال حاضر، کمیسیون شکایات روی بررسی شکایات با اولویت الف که بر روی نتایج انتخابات تاثیر می گذارد، کار می کند.

کمیسیون شکایات بررسی شکایات اولویت ب و ج را پس از اعلام نتایج تکمیل خواهد کرد. دانش در مورد شماری از تخلفاتی که در اثر رسیدگی های کمیسیون شکایات به دست آمده است نیز چنین توضیح داد: 58 نامزد به دلیل استعفا نکردن به موقع از سمت های دولتی شان رد صلاحیت شدند. عضویت 36 نامزد در گروه های مسلح غیر قانونی مورد بررسی قرار گرفت. 1 نامزد فردی دیگری را به جای خودش کاندید کرده بود. آرای 24 نامزد به دلیل تقلبی بودن باطل شد. 194 نامزد به دلیل نصب پوسترها و عکس های تبلیغاتی شان در اماکن ممنوعه جریمه شدند. 871 نامزد گزارش ها مالی شان را به کمیسیون ارایه نکردند و یا مبلغ پولی که از منابع دیگر به دست آورده و به مصرف رسانیده بودند بیشتر از حد مجاز بود. 

آقای نصیر انوری، مدیر برنامه نظارت از انتخابات فیفا، در مورد پروژه نظارت از امور مالی کمپاین های فیفا که بر روی نظارت از سؤ استفاده از منابع دولتی، رعایت مقررات کمیسیون انتخابات و خریداری آرا تمرکز داشت، توضیحاتی ارایه نمود. در این پروژه ی آزمایشی، مصارف کمپاین های 22 نامزد انتخابات پارلمانی 1389 در کابل، نیز نظارت شده است. فیفا مطابقت امور مالی کمپاین ها با مقررات کمیسیون را در سه مرحله زیر نظارت کرده است: پیش از آغاز رسمی کمپاین ها، در جریان کمپاین ها، و روز انتخابات. انوری در مورد شماری از یافته های پروژه، به شمول آن که 62 درصد گزارش مالی ارایه شده، کمتر از آن چه نامزدان مصرف کرده اند، بوده است؛ توضیحات داد. این بدین معنی است که بیش از نیمی از نامزدان گزارش های مالی شان را کمتر از آن چه فیفا در اثر نظارت به دست آورده است به کمیسیون انتخابات گزارش داده اند.

برای مثال، حد اکثر مبلغی که به کمیسیون گزارش داده شد 7.3 میلیون افغانی (161.540 دالر) بوده است، در حالی که حد اکثر مبلغی که در اثر نظارت فیفا به دست آمده است، 11.3 میلیون افغانی معادل (250.055 دالر) بوده است. فیفا در عین حال توضیح داد که ناظران این نهاد 48 واقعه کمپاین پیش از وقت را به ثبت رسانیده اند. در جریان پروژه نظارتی فیفا، تخطی های دیگری چون خریداری آرا و استفاده از امکانات دولتی در جریان کمپاین از سوی ناظران فیفا به ثبت رسیده است و نیز، ناظران این نهاد دریافته اند که نامزدان در مورد امور مالی کمپاین ها آگاهی کمی داشته و (یا آگاهی نداشته اند).

مباحثاتی گروپی
پس از ارایه پیشکش ها، شرکت کنندگان کنفرانس به گروپ های متعددی تقسیم شدند تا تجارب آموخته شده از انتخابات پارلمانی 1389، اصلاحات لازم سیاسی در این زمینه، امور مالی فعالیت های سیاسی فراتر از انتخابات در افغانستان، و نقش کمک های بین المللی را مورد بحث و بررسی قرار دهند.

تجارب آموخته شده از انتخابات پارلمانی 1389 و اصلاحات لازم
در جریان این مباحثات، چالش ها و تجاربی چون دشواری نظارت از مصارف کمپاین نامزدان، ظرفیت پایین مقررات کمیسیون انتخابات، و خلاء های موجود در قانون انتخابات که در نتیجه انتخابات پارلمانی 1389متوجه آنها شدیم؛ مورد بررسی قرار گرفت. مشخصا از شرکت کنندگان خواسته شده بود که محدویت ها در مورد مصارف کمپاین، در نظر گرفتن حمایت عامه برای کمپاین های انتخاباتی، تغییر مجازات ها و جریمه های موجود در زمینه تخطی های انتخاباتی و اصلاحات لازم در مورد بهبود مقررات امور مالی فعالیت های سیاسی در افغانستان را مورد بحث قرار دهند.

در گام نخست، شرکت کنندگان مسئله حذف محدودیت ها از مصارف مالی کمپاین ها را مورد بررسی قرار دادند. با وجودی که اجماعی در این زمینه به دست نیامد؛ اما شرکت کنندگان توافق کردند که با توجه به ظرفیت محدود کمیسیون انتخابات و کمیسیون شکایات، وضع محدودیت های مالی در زمینه مصارف کمپاین ها بسیار مشکل خواهد بود. اما با این وجود باید تلاش پیگیر صورت گیرد تا ظرفیت های موجود کمیسیون انتخابات بالا رفته و این نهاد بتواند مصارف را نظارت کرده و مجازات های لازم را وضع نماید. به عنوان نمونه، برای جلوگیری از ارایه گزارش های مالی نادرست و متلقبانه، شرکت کنندگان پیشنهاد کردند که کمیسیون انتخابات باید گزارش های مالی را همراه با اسناد لازم (مانند رسید های حساب بانکی و یا رسید های شرکت ها) به دست آورد. 
 
شماری از شرکت کنندگان در این زمینه نظر داشتند که بهتر است همه ی نامزدان یک حساب بانکی مشخص در زمینه مصارف کمپاین برای خود باز نمایند و پس از آن است که باید رسید های بانکی ضمیمه گزارش های مالی ارایه شده به کمیسیون گردند. در حالی که برخی دیگر باور داشتند که این کار، مشکلی دیگر مقرارتی را به بار می آورد، به ویژه با توجه به این که ظرفیت بانک های افغانستان در حال حاضر محدود است.

در زمینه کل مسئله، شرکت کنندگان پیشنهاد کردند که قانون انتخابات افغانستان و نیز مقرارت داخلی کمیسیون انتخابات و کمیسیون شکایات باید تعدیل شوند و مجازات های سنگین تری در زمینه تخطی های انتخاباتی در نظر گرفته شود. این مسئله باید شامل افزایش جریمه ها و لغو نامزدی باشد، تا به این وسیله از تخطی های امور مالی کمپاین ها جلوگیری شود. در ضمن، معلومات در زمینه مصارف مالی نامزدان باید در اختیار عامه قرار گیرد (بیشتر از آن چیزی که هم اکنون در ویب سایت کمیسیون به نشر می رسد) تا بدین وسیله موضوع مصارف مالی در بین رای دهندگان مطرح شده و نامزدان به حساب دهی و پاسخ گویی وادار گردند. اما، برخی نظر داشتند که اعلام عمومی مصارف انتخاباتی باعث به خطر افتادن امنیت نامزدان در برخی از مناطق خواهد شد.

شرکت کنندگان در مورد این که آیا از نامزدان به صورت مستقیم یا غیر مستقیم حمایت (مالی) صورت گیرد یا نه، بحث نمودند. شرکت کنندگان نظر دادند که کم کردن مسئولیت مالی از دوش نامزدان به نفع روند انتخاباتی است زیرا با این وسیله در کنار نامزدان ثروتمند، نامزدان دیگر نیز می توانند برنده شوند. به عنوان نمونه، مالیه را از مصارف کمپاین نامزدان حذف نموده، پول یکسانی برای همه ی نامزدان برای چاپ پوستر و دیگر مواد تبلیغاتی شان فراهم کرده و زمینه دسترسی رایگان آنها به امکانات و رسانه های دولتی فراهم شود. بدین وسیله می توانیم اطمینان حاصل کنیم که تا حدودی همه ی نامزدان از منابع یکسانی برخورداند. اما در مورد این که کمک های مستقیم و غیر مستقیم مالی را چگونه تنظیم کنیم، هیچ اجماعی وجود نداشت.

شرکت کنندگان زیادی در زمینه مسئله جنسیت در اصلاحات امور مالی کمپاین ها نظر دادند، طوری که گفته شد باید زنان دسترسی بیشتری به رسانه ها و اماکن دولتی داشته باشند. آنها در ضمن عقیده داشتند که زنان را با کاهش مبلغ پول مورد نیاز در هنگام ثبت نام و کاهش مالیات در مصارف کمپاین، تشویق به نامزد شدن نماییم. در نظر گرفتن چنین مسایلی باعث می شود زنان کمتر از محدودیت های مالی رنج ببرند و بتواند با مقررات موجود نیز کنار بیایند.

در زمینه خلاء ها در قانون انتخابات افغانستان که در باره امور مالی کمپاین ها معلومات اندکی ارایه می کند نیز، بحث صورت گرفت. به همین دلیل، پیشنهاد شد که قانون انتخابات افغانستان (دراین زمینه) توسعه یافته و به تبع آن مقررات داخلی کمیسیون انتخابات نیز تعدیل شود. چارچوب قانونی کمیسیون انتخابات در صورتی که قانون انتخابات با زبان صریح تری امور مالی کمپاین ها را بیان کند، می تواند تحکیم گردد.

امور مالی فعالیت های سیاسی فراتر از انتخابات و نقش کمک های بین المللی
دکتر اوهمان مبتکر راه اندازی این بحث بود که امور مالی فعالیت های سیاسی فراتر از انتخابات نیز مهم است و نظارت در این زمینه در عرصه های دولتداری موثر، توسعه دموکراتیک و فساد اداری ضروری است. اوهمان افزود که در این راستا، باید سیاست مداران، ثبت دارایی ها، و مسایل تدارکات عامه را مورد نظارت مداوم قرار داد.

در ضمن، مسئله و نقش دیگری وجود دارد که احزاب سیاسی می توانند در زمان بین انتخابات ها عهده دار آن شوند البته صرف نظر از آن که حمایت مالی دریافت می کنند یا خیر. در حال حاضر، در افغانستان بازیگران کلیدی این عرصه عبارت اند از کمیسیون عالی نظارت و مبارزه با فساد اداری، وزارت مالیه، وزارت عدلیه، رسانه ها و اعضای جامعه مدنی. اوهمان در ضمن پیشنهاد کرد که نقش کمک های بین المللی نیز درعرصه شفافیت امور مالی فعالیت های سیاسی در نظر گرفته شود و این که نهادهایی همچون آیفس می توانند چه کمکی می توانند بکنند، باید مورد توجه قرار گیرد.

در این زمینه اجماع نظر وجود داشت که برای بالا بردن سطح شفافیت و برای موفقیت انتخابات های آینده، کنترول و نظارت امور مالی فعالیت های سیاسی پس از انتخابات نیز اهمیت بسیار زیادی دارد. نظر این بود که باید بر بالا بردن ظرفیت نهادهای دولتی که در عرصه امور مالی فعالیت های سیاسی و کمپاین ها دخیل اند، تمرکز شود. این مسئله شامل افزایش ظرفیت نهادهایی دیده بانی که در زمینه نظارت از امور مالی فعالیت های سیاسی نقشی دارند، نیز می شود. 

چندین تن از شرکت کنندگان نظر دادند که باید یک نهاد دولتی مشخصی تاسیس شود که وظیفه آن تنها نظارت و تنظیم امور مالی پارلمان و نهادهای دولتی باشد. شرکت کنندگان موافق بودند که کمک های مداوم بین المللی برای بلند بردن ظرفیت فنی و تشکیلاتی جوانب ذیدخل، به ویژه در زمینه ایجاد میکانیزم های نظارتی شفاف و موثر؛ ضروری است. 

شرکت کنندگان توافق نظر داشتند که اصلاحات امور مالی فعالیت های سیاسی فراتر از انتخابات نه تنها باید بر تخطی ها و تقلب های انتخاباتی تمرکز داشته باشد، بلکه باید مسایل عدم آگاهی در میان رای دهندگان و نامزدان را مورد بررسی قرار دهد. به همین منظور، باید تلاش صورت گیرد تا مردم نیز از کنترول و نظارت امور مالی فعالیت های سیاسی حمایت کنند. این موضوع در انتخابات های آینده، امور مالی فعالیت های سیاسی را به عنوان مسئله ای برای رای دهندگان مطرح خواهد ساخت. به همین گونه، باید تلاش های صورت گیرد که آگاهی نامزدان در مورد قوانین، روند گزارش دهی و این که مجازات های باالقوه چه می باشند، افزایش یابد. این مسایل به کاهش تخطی ها کمک خواهد کرد.

در نتیجه گیری بحث، شرکت کنندگان روی کمک های بین المللی در زمینه شفافیت امور مالی فعالیت های سیاسی و این که نهادهایی چون آیفس چه کمکی می توانند، تمرکز کردند. توافق نظر وجود داشت که مشخصا در زمینه ظرفیت سازی و آگاهی عامه، حمایت مداوم بین المللی نیاز است. بسیاری از شرکت کنندگان در مورد تجارب کشورهای دیگر علاقه مندی نشان می دادند زیرا می خواستند بدانند که چه چیزهایی در آن کشورها نتیجه بخش بوده و چه مسایلی نتیجه نداده است. این مباحث به خصوص در زمینه احزاب سیاسی حادتر بود، زیرا شرکت کنندگان می خواستند در مورد نقش و سطح حمایت مالی که به احزاب سیاسی در کشورهای دیگر تدارک می شود، بدانند.

پیشنهادهای کلیدی و گام های بعدی
کنفرانس دوم در زمانی کوتاه پس از انتخابات که زمانی مهمی است برگزار شده بود. در این مقطع جوانب ذیدخل در موقعیت خوبی قرار گرفته بودند تا بتوانند تجارب انتخاباتی که جدیداً به دست آورده بودند را ارزیابی نمایند. در ضمن، این شناخت و دید که امور مالی فعالیت های سیاسی مسئله ی مهمی در اصلاحات انتخاباتی و تحکیم زیربناهای نوپای انتخاباتی افغانستان است، بر اهمیت این کنفرانس می افزود. اهمیت این مباحث زمانی واضح تر شد که شرکت کنندگان در مورد نگرانی ها و تجارب اخیری که در زمینه چالش ها در انتخابات داشتند، به بحث پرداختند. به عنوان نمونه، اوریا توضیح داد که اکثریت مطلق تخلفات انتخاباتی (871) با عدم ارایه گزارش های مالی، گزارش های ناقص، و وجوه مالی دریافت شده بالاتر از حد مجاز؛ در ارتباط بوده است. فیفا گزارش داد که نامزادنی را که این نهاد نظارت کرده است، به صورت اوسط، 3.281.752 افغانی (72.621) دالر به مصرف رسانیده اند در حالی که حد اوسط مبلغی که به کمیسیون گزارش شده است، 1,567,927 افغانی (34,696 دالر) بوده است. با توجه به نکات بالا و اهمیت فزاینده پول در سیاست، امور مالی فعالیت های سیاسی مسلماً موضوع مهمی در روند انتخابات و فراتر از آن است.

معلومات و مباحث ارایه شده در کنفرانس دوم جلوگیری از تخطی های انتخاباتی به جوانب ذیدخل و نهادهای کمک دهنده بین المللی چون آیفس فرصت می دهد تا جنبه های ضعیف موجود و عرصه هایی را که نیاز به اصلاحات دارند، ارزیابی نمایند. کنفرانس دوم موضوعات متعددی را در این زمینه برجسته ساخت:

ظرفیت سازی درکمیسیون انتخابات، کمیسیون شکایات و نهادهای ذیدخل دیگر باید ادامه یابد. مشخصا تلاش های نظارتی کمیسیون انتخابات از امور مالی کمپاین ها بهبود یافته و این روند موثرتر شود.

سطح آگاهی رای دهندگان در زمینه امور مالی فعالیت های سیاسی و چگونگی کار نهادهای تنظیم کننده مانند کمیسیون انتخابات و کمیسیون شکایات به صورت همسان بلند برده شود و اصلاحات در این زمینه نهادینه شود. آگاهی عامه در مورد این موضوعات باید افزایش یابد.

آگاهی نامزدان در مورد مقررات کمیسیون و رعایت این مقررات بلند برده شود. پیش بینی مجازات ها و جریمه ها در قوانین باید تعدیل و تحکیم شوند تا بدین وسیله به صورت بهتری جلو تخطی ها گرفته شود. 

یک تنظیم کننده دولتی امور مالی کمپاین ها به میان بیاید و میکانیزم های دیگری نیز در مورد نظارت مداوم از امور مالی فعالیت های سیاسی و مسایل فراتر از انتخابات ایجاد شود.

تجارب انتخاباتی بین المللی مشخصا در زمینه سیستم های نظارت از امور مالی و نقش احزاب سیاسی مورد کاوش قرار گیرد و درس های لازم از آن گرفته شود.

قوانین انتخاباتی در عرصه هایی که امور مالی کمپاین ها ضعیف، مبهم و متناقص با مقرارت کمیسیون های انتخابات و شکایات است، تعدیل شود. 

یکی از برآمدهای مهم کنفرانس دوم این است که ظرفیت محدود جوانب ذیدخل و نهادهای تنظیم کننده، با تطبیق اصلاحات لازم مناسبت و همخوانی ندارد. شرکت کنندگان اختلاف فزاینده میان نیاز به اصلاحات و عدم ظرفیت دولت برای تطبیق آن اصلاحات را مورد تاکید قرار دادند. به همین منظور، هر گام که در آینده در این راستا برداشته شود، باید موضوع حمایت از ظرفیت در حال ظهور نهادهای دولتی را برای نظارت و تطبیق اصلاحات؛ در نظر بگیرد. این مسئله نیز مهم است که این پیشنهادها با تفاهم با همه جوانب ذیدخل صورت گیرد تا از مداخلات "تجویز گونه ی" نهادهای بین المللی جلوگیری شود.

حالا مهم است که جداً در مورد دروس فراگرفته شده و پیشنهادهای صورت گرفته در کنفرانس دوم فکر نماییم. آیفس برای بالا بردن سطح شفافیت در امور مالی فعالیت های سیاسی در جریان انتخابات و فراتر از انتخابات در افغانستان، تعهد مجدد می کند. آیفس پیشنهادهای گردآوری شده در جریان کنفرانس را بسط و توسعه داده و همکاری هایش را با شرکت کنندگان و جوانب ذیدخل ادامه خواهد داد.

22 نوامبر 2010
آدم سی لیکلیر
هماهنگ کننده پروژه جامعه مدنی، IFES-CEPPS
کابل، افغانستان

پیوست ها

تصاویر و پیشکش های پاورپوینت کنفرانس دوم در بخش پول و سیاست در سایت
www.afghanistanvotes.com به صورت زیر موجود است:

پیوست 1:     فهرست شرکت کنندگان
پیوست 2:     واژه نامه امور مالی فعالیت های سیاسی 
پیوست 1: فهرست شرکت کنندگان

پیوست 2: واژه نامه امور مالی فعالیت های سیاسی

Audit - ارزیابی
ارزیابی عبارت از رسیدگی اعلامیه های مالی، رکوردهای مالی و معلومات بانکی است که توسط کارمندان مالی یک نهاد برای جوانب ذیدخل بیرون از این نهاد به میان می آید و دارای شواهدی است که معلومات مالی موجود در اعلامیه های مالی را حمایت می کند.

Campaign Expenditure - مصارف کمپاین
مصارفی که توسط و یا به نمایندگی از یک نامزد و یا یک حزب سیاسی ثبت شده در جریان انتخابات صورت می گیرد.

Campaign Finance – امور مالی کمپاین ها
این عبارت به معاملاتی برمی گردد که مرتبط به کارزارهای انتخاباتی است. این معاملات ممکن است شامل مسایل رسمی، مالی، وجوه مساعدت شده و مصارف شود.

Campaign Income – درآمد (منبع مالی) کمپاین
منابع مالی که توسط یا به نمایندگی یک حزب ثبت شده سیاسی و یا نامزدی برای تمویل کمپاین یک نامزد و یا حزب سیاسی صورت می گیرد.

Campaign Spending Limit – محدودیت مصرف در کمپاین
حد اکثر پولی که یک نامزد در جریان کمپاین انتخاباتی می تواند به مصرف برساند.

Candidate Spending Limit  - محدودیت مالی نامزد
حد اکثر پولی که یک نامزد می تواند در کمپاین خودش به مصرف برساند.

Ceiling  - سقف
بالاترین حد مصارف کمپاین. برخی اوقات این واژه به بالاترین حد مساعدتی که افراد به و احزاب سیاسی می توانند به نامزد کمک نمایند نیز اطلاق می شود.

  - Conflict of Interestتقابل منافع
وضعیتی که در آن افراد منافع خود را در برخورد با منافع دیگران می بینند.

Contribution Limit  - محدودیت کمک های مادی
حد اکثر مبلغی که افراد و احزاب سیاسی می توانند به کمپاین یک نامزد و یا حزب سیاسی کمک کنند. 

Contributions – کمک های مادی 
پول و یا هر چیزی دیگری که دارای اهمیت مادی باشد و به کمپاین نامزد و یا حزب سیاسی پرداخته شود.

Direct Public Funding - حمایت مالی عامه به صورت مستقیم
پولی که از سوی دولت به احزاب سیاسی و نامزدان در جریان کمپاین های انتخاباتی پرداخته می شود.

Disclosure  - برملا سازی (ثبت) دارایی ها یا منابع
الزاماتی که به تبع آن نامزدان و احزاب سیاسی مبالغ و مقدار منابع مالی خود را برملا سازی یا ثبت می نمایند.

In-Kind Contribution  - کمک های جنسی
کمک هایی که به صورت جنس، خدمات، و دارایی ها صورت می گیرد.

Indirect Public Funding – حمایت مالی عامه به صورت غیر مستقیم
منابعی که دارای ارزش مادی بوده و از سوی دولت به احزاب سیاسی و نامزدان در جریان انتخابات پرداخت می شود.

Level Playing Field  - هموار سازی سطح رقابت
رقابت انتخاباتی که در آن نامزدان از منابع مالی و فرصت های تبلیغاتی یکسانی برخورداند.

Misuse of Administrative Resources  - سؤ استفاده از منابع دولتی
هر نوع استفاده سؤ از امکانات و منابع دولتی به شمول سؤ استفاده از کارمندان، وسایط، اماکن و غیره و یا هم حمایت سیاست مداران برحال حکومتی از نامزدان و احزاب سیاسی خاص.

Political Finance – امور مالی فعالیت های سیاسی
منابع مالی و مصارف نامزدان و احزاب سیاسی چه به صورت نقدی، جنسی، رسمی و غیر رسمی. این مسئله معاملات صورت گرفته در جریان انتخابات و فراتر از انتخابات را در بر می گیرد.

Political Finance Regulator (also Enforcement Body or Enforcement Agency) – تنظیم کننده امور مالی فعالیت های سیاسی
نهاد دولتی که وظیفه آن نظارت و کنترول جریان پول در نظام امور مالی فعالیت های سیاسی کشور است.

Public Financing/funding – وجوه عامه
منابع مالی کمپاین یا منابع مالی ای که به صورت منظم از سوی حکومت به نامزدان واجد شرایط و یا احزاب سیاسی پرداخت می شود.

Vote-buying – خریداری آرا
تلاش مستقیم و یا غیر مستقیم برای تطمیع رای دهندگان به وسیله پول و یا منافع دیگر در مقابل به دست آوردن رای آنها.