"اغلب زنان افغانستانی از عدم اعتماد به نفس رنج می برند، دلیل نامزد شدن من برای شورای ولایتی این است که نشان بدهم زنان نیز می توانند مانند مردان در اجتماع سهم فعال داشته باشند". نکته ی بالا را، "فضه ابراهیمی" یکی از نامزدان شورای ولایتی کابل بیان داشت. برخلاف انتخابات پارلمانی و انتخابات پیشین شورای ولایتی، که در آن بیشتر نامزدان، از جمع مردان میان سال بودند؛ این بار ده ها تن از خانم های جوان، به ویژه در کابل و برخی از شهرهای بزرگ، خود را آماده ی رقابت در کارزارهای انتخاباتی کرده اند.
قرار است انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی افغانستان در 29 اسد برگزار شود. برعلاوه ی 41 نامزدی که خود را آماده ی رقابت برای کرسی ریاست جمهوری کرده اند، حدود 3320 نامزد دیگر قرار است برای 420 کرسی شورای ولایتی رقابت نمایند. تنها در کابل، 464 نامزد مرد، و 67 نامزد زن، مشتاقانه کارزار تبلیغاتی شان برای تصاحب 29 کرسی این ولایت، که 8 کرسی آن برای زنان اختصاص داده شده است را ادامه می دهند.
خانم فضه ابراهیمی، 24 ساله، در پاسخ به پرسشی که چه انگیزه ی باعث شده خود را نامزد شورای ولایتی نماید، می گوید: "برخی از پدیده ها در جامعه سنتی افغانستان، به ویژه طرز دید مردان نسبت به زنان نیازمند تغییر است، و این تغییر، تنها از طریق سهم گیری فعال زنان در فرایند اجتماعی و سیاسی می تواند صورت گیرد". خانم ابراهیمی در دیار مهاجرت-ایران، متولد شده و در همانجا تحصیل کرده است. وی که دارای درجه کارشناسی در روانشناسی بالینی می باشد می گوید که علاقه اش به سیاست از یک سو، و اندوه و رنج هموطنانش از سوی دیگر، او را برای شرکت در انتخابات ترغیب کرده است.
نامزد دیگر شورای ولایتی، خانم مرضیه زواری، 21 ساله، باور دارد که کسب عضویت در شورای ولایتی کابل زمینه ی خدمت به مردم را برای وی فراهم خواهد کرد. او می گوید برای زنان در افغانستان مشکل است که سهمی در کارهای فزیکی داشته باشند، بناً برای وی، خدمت کردن به مردم از طریق سهم گیری در فعالیت های اجتماعی و سیاسی آسانتر است.
اشتیاق مرضیه به سیاست تا حدودی زیادی به زمان حضور وی در ایران بر می گردد. مرضیه در ایران به دنیا آمده. به عنوان یک آواره در ایران، رنج های زیادی را تحمل کرده است. محرومیت از مکتب، محرومیت از ابتدایی ترین حقوق اجتماعی و سیاسی و شنیدن توهین و تحقیرهای روزمره از سوی برخی از شهروندان ایرانی، رنج های روزمره ای مرضیه در ایران بوده است. در ایران، به ویژه در زمان برگزاری انتخابات، مرضیه به گفته ی خودش، در باره ی آینده ی خود و کشورش خیلی نگران بود. او آرزو می کرد که زمانی در کشور خودش انتخابات برگزار شود و وی سهمی در آن داشته باشد. رؤیای مرضیه، زمانی که 5 سال پیش به افغانستان برگشت به حقیقت مبدل شد؛ اما در انتخابات پیشین او نتواست سهمی داشته باشد، چون هنوز واجد شرایط رای دهی شمرده نمی شد. اکنون مرضیه در مقطع سنی قرار دارد که می تواند در ضمن رای دادن، نامزد شورای ولایتی نیز شود.
خانم جوانی دیگری که هم اکنون عضو شورای ولایتی کابل می باشد، برای انتخاب مجددش تلاش می کند. وی آمنه رسولی است، 24 ساله. آمنه نیز در ایران متولد شده و در همان جا تحصیل کرده است؛ اما در حال حاضر تحصیلاتش را در رشته حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه کابل ادامه می دهد.
در انتخابات پیشین، آمنه توانست با حدود 7000 رای یکی از کرسی های شورای ولایتی کابل را تصاحب نماید. او با توجه به تجربه ی پیشینش اعتماد به نفسی بیشتری دارد. اما می داند که رقابت در انتخابات پیشرو برای وی سخت تر خواهد بود؛ زیرا نامزدان بیشتری در جستجوی تصاحب کرسی های شورای ولایتی کابل هستند.
آمنه می گوید که به عنوان وکیل شورای ولایتی در 4 سال گذشته، وی تجربه ی زیادی در زمینه های سیاسی و اجتماعی اندوخته است و انتخاب مجددش به وی این فرصت را فراهم می کند که از اندوخته هایش استفاده نماید.
آمنه رسولی و فضه ابراهیمی نیز، مانند مرضیه زواری، در دیار مهاجرت رنج های زیادی را تحمل کرده اند. انگیزه های آنها برای سهم گیری در فرایند اجتماعی- سیاسی کشور نیز، تا حدودی زیادی به ایران بر می گردد.
با وجودی که از جمله ی 67 نامزد شورای ولایتی کابل، تنها 8 تن آنها به این شورا راه خواهند یافت؛ همت این زنان که توانسته اند در جامعه ی مردسالار و جنگزده ی افغانستان، پا به پای مردان به کارزار انتخاباتی بپردازند، قابل ستایش است.
