پس از آن که فهرست نهایی نامزدان انتخابات ولسی جرگه ی افغانستان از سوی کمیسیون مستقل انتخابات اعلام گردید، نامزدان در سراسر افغانستان، به مبارزات انتخاباتی خود آغاز نمودند. نظر به زمان اعلام شده از سوی کمیسیون انتخابات، نامزدان اجازه دارند که تا تا 25 سنبله دو روز پیش از تاریخ برگزاری انتخابات مجلس نمایندگان، به مبارازت انتخاباتی خود ادامه بدهند.
ولایت بلخ که نظر به سهمیه ی ولایتی باید 11 کرسی در مجلس نمایندگان داشته باشد، 82 تن از نامزدان برای احراز این کرسی ها، به مبارزات انتخاباتی پر داخته اند؛ اما این رقابت انتخاباتی تنها بین افرادی به چشم می خورد که پول زیادی دارند.
این نامزدان پول دار، تصاویر بزرگ و کوچک خود را در گوشه گوشه ی از شهر مزارشریف نصب کرده اند، برای مردم مسجد اعمار نموده همچنان سرک های مناطق محروم نشین را جغل اندازی می نمایند و همه روزه صد ها تن را "پلو" می دهند؛ مگر از مبارزبات انتخاباتی دیگر نامزدان این ولایت خبری نیست.
کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان، می گوید همه نامزدان حق مساوی دارند تا برای معرفی برنامه های خود به مردم، رقابت سالم انتخاباتی نمایند.
امان الله حبیبی ریس دفتر ولایتی کمیسیون مستقل انتخابات در ولایت بلخ گفت: "این کمیسون کاملاً بی طرفانه کار نموده و زمینه را برای همه کاندیدان یکسان فراهم ساخته است."
اما شماری از نامزدان که پول زیاد ندارند، می گویند باید کمیسیون طرز العملی را تهیه می کرد که همه نامزدان می توانستند یک سان پیام شان را به مردم می رساندند و یک اندازه ی معین پول برای مصرف انتخاباتی در نظر گرفته می شد.
این نامزدان می گویند که در حال حاضر، با وضعیت موجود، آن ها به هیچ وجه نمی توانند، با نامزدان پول دار، رقابت نمایند.
مگر تعدادی از نامزدان که پول بیشتر دارند می گویند از پول شخصی شان هرقدر که بخواهند برای برنده شدن استفاده می کنند.
عباس ابراهیم زاده، یکی از تاجران ملی که خود را در این دور از انتخابات از ولایت بلخ نامزد کرده است می گوید: «این مربوط به من است که چی قدر عکس چاپ و نصب نمایم و برای مردم در این جریان، چی بسازم.»
اما تعداد ی از باشندگان ولایت بلخ می گویند این بار نباید به شعار های میان تهی نامزدان توجه شود. آن ها می گویند مردم نباید به پول رای خود را بفروشند.
محمد بصیر باشنده ی ناحیه سوم شهرمزارشریف، می گوید: "در دور قبل وکلایی که از این ولایت انتخاب شدند، هیچ کاری برای مردم در این ولایت انجام ندادند و حتی بعضی از آن ها هم بودند که در جریان پنج سال وکالت شان، یکبار هم مایک شان را روشن نکرده و نظر ندادند."
این باشنده شهرمزارشریف می گوید که این بار کسانی باید به مجلس از این ولایت راه یابند که حد اقل، حرف مردم را در پارلمان گفته بتوانند.
آنچه که از همین حالامردم را در این ولایت نگران ساخته موجویت نامزدان پول دار است که بعضی از این افراد حتی سواد خواندن و نوشتن و را هم ندارند؛ مگر با استفاده از پول شان آرای مردم را به نحوی خریده و شاید هم به شورا راه یابند.
محمد الله باشنده قریه خواجه سکندر ولسوالی شولگره ولایت بلخ، می گوید: "این افراد از همین حالا با مصرف پول های هنگفت، کوشش می نمایند که محبوبیت شان را، بین مردم فقیر و بی سواد بیشتر ساخته تا در انتخابات برنده شوند."
درهمین حال نامزدان که پول کمتر دارند و لی سواد بیشتر از این حرکت هراس دارند.
علی حسین خلیلی، یکی از این نامزدان می گوید: « من پول ندارم و برای مردم مسجد، پلو، قورمه داده نمی توانم و نه هم برای مردم از پول خود جاده و مکتب ساخته می توانم؛ اما از قوانین اگاهی کامل دارم و اگر وکیل شوم، می توانم به خوبی از مردم نمایندگی کنم.»
