قرار است انتخابات پارلمانی افغانستان به تاریخ 27 سنبله سال جاری در تمام نقاط کشور برگزار شود. براساس فهرستی که کمیسیون مستقل انتخابات به نشر رسانده است، در این انتخابات از سرتاسر کشور جمعاً 2577 تن خود را برای مجلس نمایندگان کاندید نموده اند و 400 تن این نامزدان را زنان تشکیل می دهند. 

حالا این پرسش مطرح می شود که مردم عام در مورد این انتخابات چه نظری دارند؟ راجع به انتخابات پارلمانی چه تشویشی دارند؟ شماری از شهروندان کابل در این زمینه چنین نظر دارند: 

صدیق احمدزی 35 ساله و یک تن از شهروندان کابل می گوید: "برای برگزاری انتخابات شفاف با توجه به تجربه ی که از انتخابات گذشته داریم، امنیت از همه مهمتر است. به همین لحاظ، در مناطقی که تهدیدهای مخالفین وجود داشته باشد، پرسش های زیادی راجع به شفافیت انتخابات وجود خواهد داشت. "

به گفته ی وی، در مناطقی که مخالفین وجود دارند یا حد اقل ترس از آنها موجود است، در ابتدا مردم نمی توانند به طور آزادانه و مطمئن رای دهند و اگر هم رای بدهند، به قیمت جان و یا اعضای بدن آنها تمام خواهد شد. او می پرسد: "در مناطقی که مردها به قیمت اعضای بدن خود رای بدهند، زنان آن جا چگونه رای بدهند؟" 

همین گونه شخص دیگری بنام فرید از ولسوالی موسهی که خود را 40 ساله معرفی می کند مانند صدیق احمدزی در انتخابات پارلمانی آینده از نبود امنیت ابراز شکایت نموده و میگوید: "در مناطق نا امن اول تر از همه کارمندان انتخابات رسیدگی نمی توانند و اگر هم رسیدگی کنند، از صلاحیت کارمندان خارج بوده و انتظار شفافیت از آن نمی رود، و مقصد آنها تنها این خواهد بود که روند انتخابات را در آن مناطق تطبیق کنند. کارمندان انتخابات در غم حفظ جان خویش بوده و به این فکر می کنند که چگونه از آن مناطق جان سالم به در برند، پس در چنین صورتی، انتخابات چی انتخاباتی خواهد بود؟"  

او همچنان برعلاوه مشکل امنیت تقلب را نیز،  یک مشکل بزرگ و سبب بی اعتمادی مردم نسبت به انتخابات می داند.

فرید با ابراز انتقاد از انتخابات گذشته می گوید:  "در انتخابات گذشته در شماری از مناطق، صندوق های رای دهی بدون حضور کارمندان انتخابات به مردم محل سپرده شده بود. در این مناطق حتی رای انداخته شده در صندوق ها، توسط یک قلم و به یک کاندید مشخص انداخته شده بود." 

جواد تسل 20 ساله، یک محصل سال اول دانشکده ى حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل، تقلب در انتخابات را مشکل بزرگ تر از امنیت می داند.  نامبرده همچنان می گوید که در انتخابات ریاست جمهوری گذشته ما شاهد بودیم که حامیان دو کاندید رقیب به قدر توان خود در مناطق تحت نفوذ ایشان تقلب کردند، كه در اين مورد یک تعداد کارمندان ساحوی کمیسیون انتخابات هم دست داشتند.  

جواد تسل می گوید: "اگر مشکل تقلب از بین نرود حتی اگر امنیت هم باشد، باز هم گفته می توانم که انتخابات پارلمانی جز خاک انداختن به چشم مردم، چیزی دیگر نمی باشد." 

به گفته وی بسیاری کسانی که از ولایت کابل خود را کاندید نموده، جنگسالاران اسبق اند، آنها تا اکنون هم بطور مخفی و آشکار با گروه های مسلح و افراد بلند رتبه دولت ارتباط دارند. این واضح است که کسانی که این دو چیز را داشته باشند، به رای مردم ضرورت ندارند و مانند گذشته با چشمان بسته به پارلمان راه می یابند. من بر شفافیت انتخابات از همین حالا شک دارم، به همین خاطر نمی خواهم رای بدهم.  

همین طورعبدالله همدرد، شهروند کابل، امنیت را برای برگزاری انتخابات رکن بسیار مهم پنداشته و می گوید، در صورت نبود امنیت، برگزاری انتخابات ناممکن است. حتی اگر برگزار هم گردد، در آن صورت این انتخابات مانند  انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی گذشته، شفاف و عادلانه نخواهد بود. ملت افغانستان باید مانند گذشته در بدل پول و خویشاوندی رای ندهند؛ اشخاصی شایسته را باید انتخاب کنند که دانا، اگاه و با علم باشند، تا بتوانیم یک قوه  مقننه واقعی داشته باشیم. 

شهروند دیگر ولایت کابل ذبیح الله 30 ساله میگوید، فساد در ادارات دولتی و تقلب در روز رای دهی انتخابات ولسی جرگه، از مشکلات عمده در مقابل انتخابات می باشد. 

نامبرده در جواب این پرسش که فساد در ادارات دولتی چه تاثیر بر انتخابات خواهد گذاشت؟  گفت: "دلیل آن این است که کارمندان بلند رتبه ی دولت به اشخاص مورد نظر خویش و یا خویشاوندان خویش کمپاین نموده و از هر طریق ممکن، می خواهند که  آنها به پارلمان راه یابند." 

عادل شهروند دیگر کابل می گوید: " من از دولت و کمیسیون شکایات انتخاباتی می خواهم که جلو ین گونه کار های خلاف را بگیرد؛ اگر جلو آن گرفته نشود و افراد بلند رتبه به حال خود گذاشته شوند که از منابع دولتی به گونه های مختلف به نفع خود کار گیرند، شفافیت انتخابات مانند گذشته زیر سوال می رود."  

بر علاوه ی همه ی اینها، بزرگسالان در مورد انتخابات آینده پارلمانی چه فکر می کنند، و راجع به چه مسئله ای بسیار تشویش دارند؟ 

حاجی زین الله 70 ساله می گوید: من در مورد این مسایل بسیار تشویش دارم. 

نخست امنیت: این که در این اواخر در ولایت کابل نیز اوضاع امنیتی وخیم گردیده، پس دولت چگونه می تواند که امنیت را در ساحات دوردست کشور، تامین نماید؟ 

دوم مسئله تقلب است: امکان دارد در انتخابات تقلب صورت گیرد، کسانیکه زور و زر دارند می تواند مردم را بخرند و خود را وکیل پارلمان نمایند، همچنان که اینگونه افراد را در پارلمان امروزی خویش هم داریم. 

سوم: این که امروز هیچ کس وظیفه اصلی وکالت را نمی شناسد، هر وکیل بخاطر منافع شخصی خود در کمپاین هایش برای مردم عذر و التماس می نماید، مگر همین که به پارلمان راه یافت، مردمی که به او رای داده اند را فراموش می کند و فقط در مورد منافع خود فکر می کند.  

نامبرده در پاسخ به این پرسش که آیا در انتخابات پارلمانی اشتراک خواهد کرد یا نه، گفت: بلی می خواهم در انتخابات که یکی از ارزش های ملی است و به آن احترام قایل هستم، اشتراک نمایم، مگر به شرط این که شفافیت وجود داشته باشد؛ در آن تقلب نباشد و مردم از راه زر و زور به پارلمان راه نیابند. 

وحید 24 ساله یک تن از شهروندان کابل می گوید که به خاطر تقلب در انتخابات شرکت نمی کند.